ส่งงานวีดีโอของท่านพี่
น้องออมเป็นคนถ่ายเองง
..
.
พอดีว่าไฟล์มันใหญ่เกินไปค่ะท่านอาจารย์...เพราะทนความงามของวีดีโอไม่ได้
อาจารย์ให้คะแนนท่านพี่เยอะๆเน้อ!~
Download : http://upload.one2car.com/download.aspx?pku=1E7774A5CEU96BKVE1JWSIWQ69VGBE
โหลดเก็บไว้ จะสบายใจคนส่งมากๆเจ้าค่ะ > <''
edit @ 13 Aug 2010 15:42:24 by ♥~HolySpirit~♥
อ่านก่อนๆ
คือแบบว่าบทความนี้แต่งเองอะเนอะ ถ้าเพื่อนๆ จะนำไปใช้อยากให้ลองใส่เครดิตสักนิดนะคับ (ถึงจะไม่มีใครเอาไปใช้ก็เถอะ)
ก็นี่เป็นความรู้สึกที่มีในตอนนี้แต่งออกมาได้แค่นี้ชอบไม่ชอบอย่างไรบอกให้ปรับปรุงได้นะคับ
--------------------------------------------
หลายๆ ครั้ง...และทุกครั้งไป...
หลายๆ ครั้งที่เราต้องคอยนั่งอยู่บนเตียงให้น้ำตาล้างหน้าให้เรา
หลายๆ ครั้งที่ต้องเศร้าแล้วไม่มีใครที่คอยปลอบใจหลายๆ ครั้งที่ตัวเราต้องหวั่นไหวแต่ก็ไม่มีใครสนใจและเมินหนี
หลายๆ ครั้งที่เราคนนี้รู้สึกว่าตัวเองควรหายไป...
หลายๆ ครั้งที่เรามองหาใครสักคนที่อยากคุยให้หายเศร้า
หลายๆ ครั้งที่เขาคนนั้นกลับเดินหนีเราไปไม่เหลียวแล
หลายๆ ครั้งที่เราเจ็บปวดใจจนมีแผล
หลายๆ ครั้งที่อยากแชร์ความรู้สึกให้ใครบางคน...
หลายๆ ครั้งที่เราตามหาตัวเราจนว่างเปล่า
หลายๆ ครั้งที่เราเปี่ยมแน่นไปด้วยคำถามนานับ
หลายๆ ครั้งที่เราหาคำตอบให้กลับคำถามนั้นเสมอ
หลายๆ ครั้งที่ต้องเจอกับคำตอบที่แสนทรมาน
หลายๆ ครั้งที่ต้องเจ็บกับการเชื่อใจ
หลายๆ ครั้งที่เราไม่คิดว่าต้องตื่น
หลายๆ ครั้งที่เรายังคงในที่จะลืมตา
หลายๆ ครั้งที่ต้องพยามฟันฝ่าน้ำตาตัวเอง...
หลายๆ ครั้งที่ฟังเพลงแล้วรู้สึกว่าทำไมเจ็บจัง
หลายๆ ครั้งที่ความหลังมักฝังใจและคอยกัดกินความสุข
หลายๆ ครั้งที่เราต้องจมปรักกับอดีต
หลายๆ ครั้งที่เรารู้ตัวว่าถ้าอดีตไม่ดีจะมีวันนี้ทำไม...
หลายๆ ครั้งที่เฝ้ารอสิ่งที่เราฝันและหวังไปเรื่อยๆ
หลายๆ ครั้งกับสิ่งที่รอนั้นมันชอบหายไปกับความจริง
หลายๆ ครั้งกับการที่เราถูกทิ้ง
หลายๆ ครั้งที่ต้องอยู่กับสิ่งที่เป็นความฝันไม่ใช่ความจริง...
หลายๆ ครั้งที่โดดเดี่ยวและอ้างว้าง
หลายๆ ครั้งที่พยายามวางเรื่องที่บั่นทอนจิตใจ
หลายๆ ครั้งกับอดทนที่ไมเหลือใคร
หลายๆ ครั้งเหมือนหายไปไร้สิ้นเสียทุกอย่าง...
แต่หลายๆ ครั้งนั้นทำให้ผมรู้ว่า...
อดีตมักถูกกลบเกลื่อนด้วยปัจจุบัน
แต่กระนั้นเราก็ยังคงจมปรักอยู่กับอดีตเสมอไป
และสุดท้ายเมื่อไม่มีใครคงต้องพึ่งใจให้รักษาใจ...
edit @ 18 Oct 2009 16:41:27 by ♥~HolySpirit~♥
จากเจ้าของบล็อก~
วันนี้ เรามีบทความที่เจ้าของบล็อกเขียนเองเอามาฝาก
ขอให้อ่านๆ ไปเถอะนะคับ ลองเก็บเกี่ยวประโยชน์ที่มีน้อยนิดนี่ดู ^^
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
มาด้วยกันเหลือฉันคนเดียว...
มีบางครั้งที่คนเรานั่งถามตัวเองว่าเส้นทางที่เราเดินอยู่นี้ทำไมถึงมีเราแค่คนเดียวทั้งๆ ที่เราเดินบนถนนแห่งนี้กับเพื่อนๆ แต่ตอนนี้เรามองเห็นเพียงแค่ตัวเอง
หันซ้ายหันขวาไปก็ได้รับรู้แล้วว่าเพื่อนๆ นั้นรุดหน้าไปไกลโดยไม่รู้และคงยังคิดว่าเรากำลังตามหลังเขาไป ใช่เราอยู่ข้างหลังเขาแต่เราไม่ได้ตามเรายังอยู่ตรงจุดเริ่มต้นที่เคยสัญญาว่าจะเดินไปด้วยกัน... นั่นสินะเราเองลำพังก็เดินช้าอยู่แล้วถ้าจะรั้งเพื่อนไว้นั่นคือเรากำลังถ่วงเพื่อน
คงต้องขอยอมเสียใจเพียงคนเดียวดีกว่าจะรั้งใครไว้ให้อยู่กับที่และเดินไปกับเรา ในขณะที่เพื่อนกำลังมีความสุขบนถนนที่เจริญรุจหน้าและกำลังถึงเป้าหมาย แต่เรากลับหลงทางเพราะตามหาเพื่อนบนเส้นทางขรุขระ ไม่มีใครมีเพียงเราที่ยังเดินไปบนความว้าเหว่อย่างไร้จุดหมาย ตอนนี้ไม่ได้มีจุดหมายที่ตั้งไว้ เพียงแต่ขอให้เจอเพื่อนคนที่เราร่วมทางด้วยมาตลอดเท่านั้นเอง...
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ทิ้งท้าย
1. หากจะเอาไปลงที่ไหนหรือเอาไปใช้ (จริงๆ ไม่มีใครสนใจหรอก) กรุณาลงเครดิตด้วย ว่าแต่งโดย Holyrip
เนอะ เพื่อความสบายใจของคนแต่ง
2. บทความนี้อาจให้ความรู้สึกแปลกๆ กับท่าน คนแต่งก็รู้สึกแปลกๆ เองด้วยเหมือนกัน =_=
3.ไม่ได้มีเจตนาแต่งเพราะสาเหตุกระทบใครหรือสร้างความแตกฉานให้คณะกลุ่มใด หากเอาไปใช้เอาไปในทางที่ดีนะ
----------------------------
สรุปได้ว่า
ในขณะนี้คนเขียนที่ได้แต่งเรื่องนี้มีความรู้สึกสุนทรีมากๆ เลยทำให้ได้บทความนี้มา ในขณะนี้ผู้เขียนกำลังตกไปในวังวนของสังคมอันแยลยล (งงเนอะขณะคนพิมพ์ยังงง)
---------------------------------
บายๆ พอใจหรือไม่ก็เม้นด้วยละกันนะคับ
แล้วเจอกันใหม่
BY : Holyrip
edit @ 14 Oct 2009 20:44:27 by ♥~HolySpirit~♥
